กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่จิ่งเซินไม่ตอบ แต่ในสายตาที่เขามองหลินหน่วนกลับมีอะไรบางอย่างที่ซับซ้อนเพิ่มขึ้น
เสียงสมุดบันทึกที่บรรจุข้อมูลถูกไขกุญแจเก็บเข้าลิ้นชักนั้นเบามาก เบาราวกับเป็นคำมั่นสัญญาบางอย่าง
ครึ่งเดือนถัดมา หม่าเจี้ยนจวินเงียบไปจริง ๆ ฝ่ายภาษีตรวจไม่พบปัญหา การแจ้งขึ้นทะเบียนราคาสินค้าก็ปิดทางเขาไว้หมด เขาจึงยังหาข้ออ้างใหม่ไม่ได้ในตอนนี้
แต่หลินหน่วนไม่ผ่อนคลาย
วันสุดท้ายของเดือนหนึ่ง หลังจากกลับจากสถานีอนามัย พอเธอผลักประตูลานบ้านออก ก็เห็นอันอันนั่งยองอยู่ตรงธรณีประตูเล่นโคลน ข้าง ๆ มีจดหมายวางอยู่ฉบับหนึ่ง
“อันอัน จดหมายนี้มาจากไหน?”
อันอันเงยหน้าขึ้น บนหน้ามีรอยโคลนเปื้อนเป็นทาง “คุณอาบุรุษไปรษณีย์เอามาส่ง ย่าให้หนูวางไว้ตรงนี้รอแม่กลับมา”
หลินหน่วนเก็บจดหมายขึ้นมา