กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ใต้เวทีเงียบสงบไปก่อน
จากนั้นหลิวจู้ก็เป็นคนแรกที่ตะโกนออกมา “เป็นของหมู่บ้านเรา!”
เสียงนั้นราวกับจุดชนวนถังดินปืน
“ใช่! เป็นของหมู่บ้านเซี่ยเหอ!”
“สร้างขึ้นด้วยเงินหยาดเหงื่อแรงกายของสมาชิกสหกรณ์ 40 ครัวเรือน!”
“ทำไมต้องให้อำเภอเอาไป?”
หลินหน่วนไม่ขัดจังหวะ รอจนเสียงค่อย ๆ เบาลง จึงพูดต่อ
“พี่น้องชาวบ้านพูดถูก โรงงานนี้เป็นของหมู่บ้านเซี่ยเหอของเรา”
เธอหยุดชั่วครู่ สายตากวาดไปทั่วทุกใบหน้าภายใต้เวที
“แต่วันนี้ฉันจะถามคำถามข้อที่สอง—ถ้ามีคนคิดจะแย่งไปจริง ๆ พวกคุณกล้าปกป้องไหม?”