กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันที่สามหลังเอกสารอนุมัติลงมา หลินหน่วนก็เรียกหวังเจี้ยนกั๋วกับชายฉกรรจ์ในหมู่บ้านหลายคนมาที่หัวทิศตะวันออกของหมู่บ้าน
ที่ดินผืนนั้นอยู่ติดถนนลูกรังที่มุ่งสู่ตัวเมืองอำเภอ สามด้านโล่งว่าง อีกด้านหนึ่งมีหลังพิงเนินดินเล็ก ๆ
หวังเจี้ยนกั๋วยืนอยู่หัวแปลงที่ดิน คาบกล้องยาสูบไว้ในปาก แล้วเดินวนรอบที่ดินผืนนี้หนึ่งรอบ
“แม่หนูหน่วน เธอแน่ใจนะว่าตรงนี้?”
“แน่ใจ” หลินหน่วนยืนอยู่ริมถนน มือถือแบบแปลนที่พับไว้ “ที่ดินผืนนี้ใกล้ทางหลวง การขนส่งสะดวก ด้านหลังมีเนินดินบังลม ฤดูหนาวไม่หนาว พื้นที่ใหญ่พอ สร้างโรงงานได้ 500 ตารางเมตร”
หวังเจี้ยนกั๋วเคาะขี้บุหรี่ออก
“500 ตารางเมตร? อย่างนั้นต้องใช้เงินเท่าไร?”