กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากซุนซิ่วฟางจากไป หลินหน่วนไม่ได้กลับบ้านทันที
เธอนั่งอยู่ในห้องทำงานที่สถานีอนามัยจนถึงสองทุ่ม ท้องฟ้านอกหน้าต่างมืดสนิทแล้วเธอจึงขี่จักรยานกลับหมู่บ้าน
มื้อเย็นเป็นของที่ซ่งหว่านชิงเก็บไว้ให้ อุ่นอีกรอบแล้วก็เย็นอีก หลินหน่วนตักกินสองคำ แล้วดันชามไปข้างหนึ่ง
ลู่จิ่งเซินออกมาจากห้องด้านใน เห็นเธอนั่งเหม่ออยู่ที่โต๊ะ
“เป็นอะไรไปหรือ”
หลินหน่วนเงยหน้าขึ้น สายตาตกลงบนใบหน้าของเขา
“จิ่งเซิน คืนนี้ฉันต้องเขียนอะไรบางอย่าง อาจต้องอดนอน”
ลู่จิ่งเซินเดินไปนั่งลงตรงข้ามเธอ
“อะไรกัน”
“รายงานการศึกษาความเป็นไปได้” หลินหน่วนสรุปคำพูดของซุนซิ่วฟางตอนบ่ายให้เขาฟังคร่าว ๆ “หน้าต่างนโยบายวิสาหกิจส่วนรวมมาถึงแล้ว ฉันต้องคว้าไว้ให้ได้”