เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ปีหน้า... 100,000”
ลู่จิ่งเซินไม่ได้ตอบคำ ทว่ารอยโค้งตรงมุมปากบ่งบอกชัดเจนว่าเขาเชื่อ
หลินหน่วนไม่เคยพูดจาโอ้อวด บอกว่าหนึ่งหมื่นสองพันก็เซ็นสัญญาได้หนึ่งหมื่นสองพัน บอกว่าแสน... ปีหน้าก็ต้องได้แสนอย่างแน่นอน
วันเวลาพลันผ่อนคลายสบายขึ้นมาทันตา
หลังจากป้ายสหกรณ์ถูกแขวนขึ้น สถานีอนามัยก็มีหยางเสี่ยวฮวาคอยดูแล โรงแปรรูปยกให้หลี่ต้าหมิงรับผิดชอบ ส่วนลานเลี้ยงผึ้งก็มอบให้เฉินต้าฮ่าย หลินหน่วนจึงได้ใช้ชีวิตสบาย ๆ โดยไม่ต้องง่วนอยู่กับงานตั้งแต่เช้าจรดค่ำอยู่สองสามวัน ซึ่งนับว่าหาได้ยากยิ่ง
ในช่วงตอนเย็นของต้นเดือนพฤษภาคม เธอปั่นจักรยานไปที่ทำการไปรษณีย์โทรคมนาคมของสหกรณ์ประชาคมเพื่อส่งสำเนาผลการตรวจรักษาฉบับหนึ่ง และถือโอกาสตรวจสอบดูด้วยว่ามีจดหมายถึงเธอหรือไม่
ชายหนุ่มหลังเคาน์เตอร์ค้นหาอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะดึงออกมาหนึ่งซอง
“สหายหลินหน่วน มีจดหมายถึงเธอฉบับหนึ่ง”