กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินหน่วนไม่อาจรู้ได้ว่าอาหารมื้อนั้นของเฉียนว่านหลินมีรสชาติอะไรกัน และเธอก็ไม่สนใจจะรู้
วันครบ 100 วันของอันอัน ท้องฟ้าหมู่บ้านเซี่ยเหอสว่างเร็วกว่าปกติ
ซ่งหว่านชิงตื่นนอนตั้งแต่ 5 โมงเช้า รีดผ้าคาดท้องสีแดงตัวเล็กนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก ใช้ปลายนิ้วลูบไล้ลายปักหัวเสือตรงมุมผ้าหลายรอบ
“หน่วนหน่วน ลูกดูผ้าคาดท้องนี้ยังเรียบดีอยู่ไหม แม่รู้สึกอยู่เสมอว่าตาข้างซ้ายของเสือตัวนี้ปักเอียงไปหนึ่งเข็ม”
“แม่ ปักมาตลอด 2 เดือนเต็ม ละเอียดกว่าที่ขายในห้างสรรพสินค้าอีก พออันอันใส่แล้วคงดูดีไม่เบา”
“ใช่สิ หมวกหัวเสือที่แม่ปักให้จิ่งเซินตอนนั้นยังเก็บไว้อยู่เลย พออันอันโตอีกหน่อยก็จะทำให้อีกใบ”