กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สัปดาห์ที่สามหลังบทความลงหนังสือพิมพ์ หลินหน่วนก็อยู่เดือนครบแล้ว
ซ่งหว่านชิงถือโจ๊กข้าวฟ่างออกมาจากห้องครัว พอผลักประตูห้องโถงกลางบ้านออกก็เห็นหลินหน่วนอุ้มอันอันเดินเล่นช้า ๆ อยู่ในลานบ้าน ก้าวเท้าเบาสบาย หลังตรง ไม่เห็นเหมือนหญิงหลังคลอดที่เพิ่งอยู่เดือนครบเลย
“หน่วนหน่วน ลูกตื่นตั้งแต่เมื่อไร ในลานมีลม อันอันใส่หมวกหรือยัง”
“ตีห้าก็ตื่นแล้ว อันอันกินนมเสร็จแล้วไม่ยอมนอน ฉันเลยอุ้มออกมาเดินเล่นสักรอบ ใส่หมวกอยู่ คุณดูสิ”
ซ่งหว่านชิงเดินเข้ามาดูเด็กน้อยแวบหนึ่ง แล้วอดมองหลินหน่วนตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกรอบไม่ได้