กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หน่วนหน่วน บอกฉันอีกครั้งสิ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงหรือ”
“จริง ประมาณหกสัปดาห์ ลักษณะชีพจรกับผลตรวจตรงกัน เด็กตอนนี้พัฒนาปกติ ร่างกายฉันก็ไม่มีปัญหา”
ลู่จิ่งเซินยังคงโอบเธอไว้ ฝ่ามือลอยอยู่ข้างเอวเธอ ผ่านไปพักใหญ่กว่าจะกล้าวางลงเบา ๆ
“หกสัปดาห์ งั้นมีมาตอนไหน กำหนดคลอดอยู่เดือนไหน พรุ่งนี้ฉันควรไปเป็นเพื่อนเธอตรวจที่โรงพยาบาลประจำอำเภอไหม”
“กำหนดคลอดอยู่ฤดูร้อนปีหน้า ไปโรงพยาบาลประจำอำเภอได้ แต่ไม่จำเป็นต้องรีบไปพรุ่งนี้ ฉันจะปรับเวรก่อน อีกสองสามวันค่อยให้คณบดีหลิวจัดตรวจให้”
“วันนี้เธอได้กลิ่นปลาไม่ได้ ตอนเช้าก็กินอะไรไม่ลง ถ้าต่อไปยังเป็นแบบนี้จะทำอย่างไร เวรดึกที่สถานีอนามัยตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไปเธอไม่ต้องอยู่แล้ว”