กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ดื่มซุปก่อนเถอะ พอถึงเวลาที่บอกได้ ฉันจะไม่ปิดบังเธอ”
หลินหน่วนดันชามกระเบื้องไปตรงหน้าลู่จิ่งเซิน เธอไม่ได้หลบสายตาของเขา และไม่หยิบคำอื่นมาบังหน้าอีก
“ฉันจะรอจนกว่าเธอจะยอมเปิดปาก แต่ต่อไปถ้าพบอันตรายอีก อย่าเก็บเรื่องทั้งหมดไว้ในใจคนเดียว เธอเตือนให้ฉันหลบหลีกทิศทางลม ก็ควรให้ฉันแบกรับผลที่ตามมาแทนเธอบ้าง”
“ฉันเตือนล่วงหน้าได้ แต่บอกไม่ได้ว่าข้อมูลมาจากไหน ถ้าเธอถามละเอียดเกินไป ฉันก็ได้แต่แต่งเหตุผลต่อไป ซึ่งกลับจะทำร้ายความไว้เนื้อเชื่อใจระหว่างเรา”
“งั้นก็ไม่ถามที่มา ถามแค่ว่าเธอต้องการให้ฉันทำอะไรกันแน่ ขอเพียงไม่ผิดวินัยทหาร ฉันจะทำตามที่เธอจัดแจงทุกอย่าง”