เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ลู่จิ่งเซิน ชีวิตนี้เรามาช่วยกันใช้ชีวิตให้ดีนะ”
“ได้ เริ่มจากวันนี้เป็นต้นไป เรื่องในบ้านเราคุยกันด้วยกันทั้งคู่ ห้ามใครคนใดคนหนึ่งโยนความรับผิดชอบทั้งหมดให้อีกคน”
เทียนแดงคู่เผาไปจนถึงกลางดึกจึงดับ อักษรมงคลคู่บนหน้าต่างสะท้อนแสงยามเช้าจาง ๆ เพิ่งมีเสียงไก่ขันครั้งแรกจากนอกบ้าน ลู่จิ่งเซินก็ลืมตาขึ้นแล้ว
คนข้างหมอนหลับสบาย ผมยาวที่คลายออกแผ่บนปลอกหมอน ระหว่างคิ้วไม่มีสมาธิแบบยามการรับตรวจผู้ป่วยหรือตรวจบัญชีตามปกติอีกต่อไป ลมหายใจเบาจนต้องเข้าไปใกล้จึงจะได้ยินชัด
เขาตะแคงมองอยู่เต็มสิบนาที จนหลินหน่วนพลิกตัว เขาจึงสอดชายผ้าห่มให้เธอ แล้วถือเครื่องแบบทหารออกจากห้องนอนอย่างเบามือ
“เมื่อคืนเพิ่งพูดกันว่างานบ้านต้องช่วยกันรับผิดชอบ วันนี้มื้อเช้านี้ฉันจะทำเอง ถือว่าเริ่มทำตามสัญญาตั้งแต่วันแรกของชีวิตแต่งงาน”