เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันเชื่อคุณ”
กระดาษจดหมายที่เขียนไว้เพียงสี่ตัวอักษรนั้น หลินหน่วนเก็บใส่กล่องไม้ที่บรรจุวัสดุสมรสไว้ ส่วนจางชุ่ยฮวาหลังถูกสหกรณ์ประชาคมตักเตือนก็ไม่กล้ามาที่บ้านอีก
สองเดือนต่อมา ในวันก่อนพิธีแต่งงานหนึ่งวัน ป้าหลี่กับซุนซิ่วฟางอุ้มกระดาษแดงกับด้ายฝ้ายเข้ามาในเรือนใหม่ พอผลักประตูเข้าไปก็เห็นกระดาษตัดลายประดับหน้าต่างติดอยู่แล้วครึ่งหนึ่ง
“แม่หนูหน่วน ทำไมเธอลงมือเองก่อนล่ะ วันนี้เรียกพวกเรามาก็เพื่อช่วยงาน ถ้าเธอทำจนหมด พวกเราคงได้แต่นั่งรอลูกอมงานแต่งกินหรือ”
“หน้าต่างสองบานทางทิศตะวันออกยังไม่ได้ติด แพรแดงในห้องโถงกลางบ้านก็ต้องวัดความยาวใหม่ ฉันแค่ติดส่วนที่กำหนดตำแหน่งได้ง่ายไว้ก่อน กลัวว่าตอนเย็นจะทำไม่ทัน”
ซุนซิ่วฟางปูกระดาษแดงลงบนโต๊ะโป๊ยเซียน แล้วเงยหน้ามองภาพทิวทัศน์บนผนัง