เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ลู่จิ่งเซิน ฉันจะดีกับคุณนะ จะดีตลอดชีวิตเลย”
“ผมจำไว้แล้ว ต่อจากนี้ถ้ามีเรื่องไหนที่ทำได้ไม่ดี บอกผมตรง ๆ เลยนะ อย่าเก็บความน้อยใจไว้ถึงวันรุ่งขึ้น”
หลินหน่วนหมุนแหวนเงินที่นิ้วเธอของเธอ ตัวแหวนแนบสนิทไปกับผิวหนัง ขนาดพอดีเป๊ะไม่มีผิดเพี้ยน
“คุณขับรถให้ดีก่อนเถอะ กลับไปถึงหมู่บ้านเซี่ยเหอแล้ว ฉันยังต้องตรวจสอบบัญชีคลินิกอีก จะมามัวลืมงานสำคัญเพราะใส่แหวนไม่ได้หรอกนะ”
“แหวนเป็นของคุณ งานสำคัญก็เป็นของคุณ ผมมีหน้าที่แค่ส่งตัวคุณกับของกลับไปให้ปลอดภัยเท่านั้น”
ขณะที่รถจี๊ปถึงหมู่บ้านเซี่ยเหอก็ใกล้ตอนเย็นแล้ว ลู่จิ่งเซินช่วยเธอยกตะกร้าไม้ไผ่และกระเป๋าผ้าใบเข้าไปในบ้าน พอมองดูเธอลงทะเบียนเงินของรับขวัญพบหน้า 200 หยวนแยกไว้ต่างหากแล้ว เขาถึงได้รีบกลับเขตทหารไปรายงานกลับเข้าปฏิบัติหน้าที่