เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หมอหลิน ช่วยหลานชายฉันด้วย เขาไข้สูงจนชักไปแล้ว”
หลินหน่วนสวมเสื้อคลุมแล้วเปิดประตูบ้าน พอเห็นหน้าเด็กที่แดงก่ำเพียงแวบเดียวก็ให้หลิวฝูกุ้ยอุ้มคนตรงไปที่คลินิก
“เลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านหลิว วางเด็กนอนตะแคงบนเตียงตรวจ หันหัวไปด้านหนึ่ง อย่าเอาตะเกียบยัดเข้าปาก และอย่าฝืนงัดฟัน”
“เมื่อครู่เขากระตุกแขนขาไปทั่ว ตาเหลือกขึ้น ตอนนี้ตัวกลับอ่อนลง เสี่ยวหมิงจะไม่ตื่นขึ้นมาเลยหรือเปล่า”
“อาการชักหยุดชั่วคราวแล้ว ฉันจะทำความสะอาดสิ่งคัดหลั่งจากปากและจมูกก่อน คุณบอกฉันว่าเขาเป็นไข้มานานแค่ไหน อาการไอและการกินก็ห้ามละเลย”
“เริ่มไอตั้งแต่บ่ายวานซืน เมื่อวานยังกินโจ๊กได้ครึ่งชาม ค่ำนี้จู่ ๆ ก็เป็นไข้ แม่ของเขาเช็ดตัวด้วยน้ำอุ่น พอถึงกลางดึกก็ปลุกไม่ตื่นแล้ว”
หลินหน่วนหนีบเครื่องวัดอุณหภูมิให้เรียบร้อย แล้วเอาหูฟังแพทย์แนบกับหน้าอกและหลังของเด็ก