เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ได้ ฉันจะไป”
หลินหน่วนอุ้มตำราเรียนลงจากรถ มองรถจี๊ปแล่นออกจากปากหมู่บ้าน วันรุ่งขึ้นก็กลับไปที่โรงพยาบาลประจำอำเภอตามกำหนดเพื่อฝึกอบรมต่อ
หลายวันถัดมาคอร์สเรียนจัดแน่น เธอฝากข่าวผ่านรถบรรทุกของสหกรณ์จัดจำหน่ายที่กลับหมู่บ้านเพียงครั้งเดียวตอนเย็น ขอให้ป้าหลี่ช่วยดูแลแปลงผักให้ จนถึงวันศุกร์หลังเลิกเรียนจึงสะพายกระเป๋าผ้าใบรีบกลับหมู่บ้านเซี่ยเหอ
เพิ่งเดินมาถึงท้ายหมู่บ้าน ป้าหลี่ก็วิ่งออกมาจากลานบ้านของตัวเอง ในมือยังกำคีมคีบฟืนอยู่
“แม่หนูหน่วน เธอยังไม่ต้องเข้าบ้านก่อน จ้าวเต๋อกุ้ยปีนกำแพงเข้าไปในบ้านเธอ ฉันเห็นแล้วก็ตะโกนเรียกคน ตอนนี้มันยังอยู่ในนั้น”
หลินหน่วนมองไปที่ประตูรั้วที่เปิดแง้มอยู่ ตัวกุญแจไม่เสียหาย แต่ก้อนอิฐถ่วงกำแพงสองก้อนบนหัวกำแพงกลับตกอยู่บนพื้น ในลานยังมีกิ่งไม้หักครึ่งท่อนกระจัดกระจาย
“มันเข้าไปตั้งแต่เมื่อไหร่ คุณเห็นกับตาว่ามันปีนกำแพงหรือไม่”