เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พวกคุณอย่าให้เธอหลอก พวกคุณฟังฉันนะ ปุ๋ยของหลินหน่วนต้องขโมยปุ๋ยเคมีของรัฐมาแน่ ๆ นี่มันผิดกฎหมาย!”
คำพูดนี้แพร่ไปถึงวันรุ่งขึ้น เจ้าหน้าที่สหกรณ์ประชาคมยืนอยู่หน้าประตูที่ทำการกองการผลิตแล้ว หลินต้าจ้วงตามมาข้างหลัง มือยังกำวัสดุแจ้งเบาะแสที่ประทับมุทราไว้แผ่นหนึ่ง
หวังเจี้ยนกั๋วเรียกหลินหน่วนมา แล้ววางกระดาษแจ้งเบาะแสลงบนโต๊ะ
“สหกรณ์ประชาคมได้รับการแจ้งเบาะแสโดยเปิดเผยชื่อ กล่าวหาว่าคุณขโมยปุ๋ยเคมีฤดูเพาะปลูกสองถุงจากคลังของกองการผลิตไปใช้ในที่ดินทำกินส่วนตัว วันนี้จึงส่งเจ้าหน้าที่เฉินลงมาตรวจสอบ”
หลินหน่วนกวาดตามองชื่อบนกระดาษ แต่ไม่ยื่นมือไปแตะ
“ผู้แจ้งเบาะแสเขียนว่าเป็นหลินต้าจ้วง จำนวนสองถุง แต่เวลาเขียนเพียงปลายเดือนมีนาคม เขาเห็นกับตาว่าฉันขนออกจากประตูบานไหน แล้วใช้เครื่องมืออะไรกันขนกลับไปท้ายหมู่บ้าน?”
หลินต้าจ้วงขยับเข้าไปใกล้เจ้าหน้าที่เฉินครึ่งก้าว