เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ลาก่อน โลกใบนี้”
หลังจากคำนั้นหลุดออกมา ซูเนี่ยนไม่ได้จากไปทันที แต่ให้พนักงานบริการนำใบสรุปยอดมา แล้วเก็บภาพแก้วที่ใช้แล้วกับแสงไฟในร้านไว้ในความทรงจำ
“คุณ บัญชีของคุณชำระเรียบร้อยแล้ว ข้างนอกกำลังฝนตก ให้เราเรียกรถให้ไหม”
“ไม่ต้อง รถของฉันจอดอยู่ชั้นใต้ดิน รบกวนช่วยใส่กาแฟร้อนไม่ใส่น้ำตาลให้อีกแก้ว นี่คือสิ่งสุดท้ายที่ฉันจะนำไปให้พ่อแม่”
“ถ้าเอาคาแฟไปสุสานมันจะเย็น ถ้าคุณต้องการเซ่นไหว้ผู้ล่วงลับที่เป็นผู้ใหญ่ เราเปลี่ยนเป็นกระติกเก็บความร้อนแบบปิดสนิทได้”
“เย็นก็ไม่เป็นไร ตอนที่ยังมีชีวิตพวกเขาไม่เคยดื่มกาแฟคั่วสด ฉันอยากให้พวกเขาได้ลองสักครั้ง แม้จะเป็นเพียงเครื่องเซ่นไหว้ที่เอากลับไปไม่ได้ก็ตาม”
เช้าตรู่ของวันถัดมา ซูเนี่ยนนำดอกไม้และกระดาษเงินกระดาษทองมายังสุสานชานเมือง
คนเฝ้าประตูตรวจสอบข้อมูลการลงทะเบียนแล้วยื่นถังเหล็กกับไม้กวาดด้ามสั้นให้หนึ่งอัน