ตอนที่ 318 พวกมันเล่นกันสนุกจังเลยนะ

ตอนที่ 318 พวกมันเล่นกันสนุกจังเลยนะ

อันเกอเอื้อมมือไปกอดตามสัญชาตญาณ ลืมตาขึ้นแล้วกล่าว “ซั่วเฟยย่า เธอไม่ได้บอกว่าจะไปอยู่เป็นเพื่อนวั่งโยวหรอกเหรอ...”

ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดจบ ปากก็ถูกปิดสนิท

พริบตาเดียว

เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว

ซั่วเฟยย่ามองอันเกอที่หลับสนิทไปแล้ว มุมปากอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะซบลงในอ้อมกอดของเขาแล้วหลับไปอย่างเงียบ ๆ

ต้องบอกเลยว่าความรู้สึกที่ได้อยู่ที่บ้านกับความรู้สึกเมื่อคืนตอนอยู่กลางป่าช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ภายใต้อิทธิพลของห้วงเวลาปราชญ์ อันเกอจึงไม่คิดเรื่องการสุ่มรางวัลอีกต่อไป

เช่นนั้นเอง เวลาหนึ่งคืนก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว