ตอนที่ 312 ตั้งชื่อว่าซุ่นเฟิงก็แล้วกัน

ตอนที่ 312 ตั้งชื่อว่าซุ่นเฟิงก็แล้วกัน

ทว่า

ความจริงปรากฏอยู่ตรงหน้า

ทำให้พวกเธอจำต้องเชื่อในสิ่งที่เห็น

ทำได้เพียงถอนหายใจว่า สรรพสิ่งล้วนมีจิตวิญญาณ

บางทีพวกมันอาจรู้ว่าอันเกอกำลังช่วยเหลือ จึงได้เป็นเช่นนี้

เช่นนั้นเอง เวลาจึงค่อย ๆ ล่วงเลยผ่านไป

นกเค้าแมวหิมะเพศเมียตัวนั้นไม่ได้ขยับออกจากไข่ และรีบแบ่งกินเนื้อกระต่ายกับนกเค้าแมวหิมะเพศผู้ที่บาดเจ็บ

“ในเมื่อเราต้องอยู่ด้วยกันสักพัก งั้นผมตั้งชื่อให้พวกคุณหน่อยดีกว่า”

อันเกอเอ่ยขึ้นกะทันหัน “มีชื่อเรียกสื่อสารกันก็น่าจะสะดวกกว่า”