กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 301 นั่นคือของรางวัล
ยามเช้าบนภูเขาต้าเซียนเปย์เรียกได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่คึกคักที่สุดของวัน
เสียงแมลง เสียงนก เสียงสายน้ำ และเสียงลมดังระงมไม่ขาดสาย
บางทีอาจเป็นเพราะธรรมชาติแห่งนี้ อันเกอจึงเข้าสู่จังหวะการฝึกได้รวดเร็วกว่าปกติมาก
ในขณะที่ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดกำลังถกเถียงกันเรื่องที่เขาไม่ยอมกล่าวเปิดรายการ อันเกอก็เข้าสู่สภาวะจดจ่อไปเรียบร้อยแล้ว
ท่วงท่าในมือของเขาก็ยิ่งรวดเร็วขึ้นเรื่อย ๆ
ราวกับว่าเขากำลังหลอมรวมเข้ากับความงามอันกลมกลืนของธรรมชาติ
ไม่นานนัก หัวข้อสนทนาในห้องถ่ายทอดสดก็เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
“เวรเอ๊ย!?”
“สตรีมเมอร์เข้าใจวิทยายุทธ์ขนาดนี้เลยเหรอ?”