กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 175 เดี๋ยวสิ... เหมือนว่าจะได้นะ
“ดูเหมือนเด็กน้อยพวกนี้ก็ไม่อยากไปไหนเหมือนกันนะ”
ซั่วเฟยย่ามองดูกวางชะมดหอมเหล่านั้นแล้วยิ้มกล่าวว่า “งั้นเราเลี้ยงพวกมันไว้เลยดีไหมคะ!”
“แบบนั้นไม่ได้หรอก พวกมันเป็นสัตว์ป่า อีกอย่างตอนนี้เราก็ไม่มีที่เลี้ยงพวกมันแล้ว”
อันเกอมองดูกวางชะมดหอมเหล่านั้นแล้วกล่าวโดยไม่ลังเล
ด้านหนึ่งคือพื้นที่ไม่เพียงพอจริงๆ
อีกด้านก็ยังเป็นปัญหาเดิม คือจำนวนน้อยเกินไป
ไม่มีความจำเป็นเลยจริงๆ
เมื่อได้ยินอันเกอพูดเช่นนั้น ซั่วเฟยย่าก็ทำปากยื่นแต่ไม่ได้พูดอะไร
ตั้งแต่ต้นมา เรื่องปศุสัตว์ในฟาร์มล้วนอยู่ภายใต้การดูแลของเธอทั้งหมด