ตอนที่ 165 ก็ถือว่าได้กลับบ้านเกิดแล้ว

ตอนที่ 165 ก็ถือว่าได้กลับบ้านเกิดแล้ว

“ฉันไม่ได้บอกเหรอ? ฉันอยากดูแสงออโรราอีกสักครั้ง อยากมีความสุขกับการได้เล่นกับหมีทุกวัน และอยากใช้ฟาร์มแสงเหนือทำตามความฝันของฉันให้เป็นจริง”

สือวั่งโหยวเหลือบมองสือคังเต๋อแล้วกล่าวว่า “ตอนนี้ต้องเพิ่มอีกข้อ ฉันอยากขี่ม้าได้ทุกเมื่อ เรื่องพวกนี้ที่บ้านจะทำได้เหรอ?”

“เอ่อ...เอาเถอะ”

สือคังเต๋อถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

เขารู้สึกว่าเหตุผลนี้มันดูไร้สาระไปหน่อย

แต่ดูเหมือนมันก็ไม่ได้ไร้สาระขนาดนั้น

อีกอย่างอย่างที่เธอพูด การอยากดูแสงเหนืออีกครั้ง อยากเล่นกับหมี เรื่องพวกนี้ที่บ้านทำได้ยากจริงๆ หรือจะพูดให้ถูกคือทำไม่ได้เลย