ตอนที่ 131 ผมน่ะ พอจะทำเป็นอยู่บ้าง

ตอนที่ 131 ผมน่ะ พอจะทำเป็นอยู่บ้าง

“ซั่วเฟยย่ากำลังเตรียมมื้อใหญ่ให้เถี่ยฮานฮานอยู่ แต่ก่อนหน้านั้น เราต้องมาแปรงขนให้เถี่ยฮานฮานกันก่อน นี่ถือเป็นวิชาบังคับประจำวัน ไม่อย่างนั้นขนยาวสิบกว่าเซนติเมตรของมันคงพันกันยุ่งเหยิงแน่”

เมื่อเห็นว่าจังหวะสุกงอมได้ที่ อันเกอก็พูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะหันไปมองเถี่ยฮานฮาน “เถี่ยฮานฮาน! ได้เวลาตื่นแล้ว!”

ตามด้วยเสียงตะโกนดังลั่น

เถี่ยฮานฮานตื่นเต็มตาในทันที

มันเบิกตากว้างมองอันเกอ

“มองอะไร? รีบลุกขึ้นเร็ว”

อันเกอพูดอย่างไม่เกรงใจ “ทำไม? หรือว่าไม่อยากกินของอร่อย?”

อันที่จริงอันเกอตั้งใจจะเข้าเรื่องเลย แต่หลังจากได้ยินหนานชิงและสือวั่งโหยวพูดตรงกันว่า หลังจากเปิดไลฟ์ไปสักพัก ยอดผู้ชมถึงจะพุ่งถึงจุดสูงสุด ซึ่งเป็นเวลาที่เหมาะที่สุดในการเริ่มขายสินค้า