กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 66 มือปีศาจยื่นหาเถี่ยฮันฮัน
“จะไปเกรงใจอะไรกันล่ะ? เรื่องที่คุณรับซื้อผลไม้ป่าเนี่ย รายได้ที่พวกเขาได้รับมันไม่น้อยเลยนะ พวกเขาขอบคุณคุณยังไม่ทันด้วยซ้ำ ก็แค่มาช่วยงานนิด ๆ หน่อย ๆ เอง”
ดูเหมือนซั่วเฟยย่ายังคงไม่เข้าใจความคิดของอันเกอ
อันที่จริงการที่มีความคิดเห็นต่างกันเช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลย
ยิ่งเป็นพื้นที่ที่มีสภาพแวดล้อมเลวร้ายเท่าไร ผู้คนก็ยิ่งมีความสามัคคีกันมากขึ้นเท่านั้น
ในสถานที่อย่างเม่อเหอ ความสัมพันธ์ระหว่างชาวบ้านนั้นแน่นแฟ้นมากทีเดียว
แต่ว่านั่นเป็นความแน่นแฟ้นระหว่างคนในพื้นที่ด้วยกันเอง ซึ่งอันเกอก็เป็นเพียงคนนอกเท่านั้น
ความแน่นแฟ้นนี้เมื่อมาเกิดขึ้นกับตัวเขา จึงดูน่ากระอักกระอ่วนใจอยู่บ้าง