ตอนที่ 36 200 กว่าคน？

ตอนที่ 36 200 กว่าคน?

“ผมคาดไม่ถึงจริง ๆ”

อันเกอเกาหัวอย่างเขินอายเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ผมแค่รู้สึกว่าในอินเทอร์เน็ตตอนนี้มีคนดังชั่วข้ามคืนมากมาย ถ้าบริษัทแบบพวกเขาต้องตามหาทุกคน คงต้องใช้กำลังคนมากแค่ไหนกัน...”

“ช่างเถอะ ไม่ต้องไปสนใจพวกเขาแล้ว ยังไงอีกสองวันเธอก็จะมาหาผมเอง ถึงตอนนั้นค่อยคุยเรื่องความร่วมมือแบบต่อหน้ากันใหม่ พวกเรามาคุยเรื่องที่ค้างไว้กันต่อเถอะ”

เมื่อได้ยินคำพูดของอันเกอ ซั่วเฟยย่าและคนอื่น ๆ ก็ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไร

ไม่นานนัก ทั้งสี่คนก็ตกลงเรื่องบลูเบอร์รีและกวางกันได้ทั้งหมด

“ถ้าอย่างนั้น ลุงครับ บ่ายนี้ลุงไปคุยกับคนอื่น ๆ ในหมู่บ้านเถอะครับ”

อันเกอสรุปว่า “ผม ซั่วเฟยย่า และคุณน้า เราสามคนจะไปจัดการพื้นที่ปศุสัตว์กัน”