เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 32 ตัดสินใจแล้ว งั้นเรียกนายว่า...
“นี่... จะดีเหรอ?”
ซั่วเฟยย่ามองดูลูกหมีตัวนั้นพลางกล่าวอย่างลังเล
“อย่าลืมสิว่าเมื่อกี้เจ้าตัวนี้ทำยังไงกับเรา”
อันเกอกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “หลังจากนี้มันจะต้องอยู่ที่บ้านหลังนี้ไปอีกนาน ต้องให้มันรู้ว่าใครคือหัวหน้า ไม่อย่างนั้นพอโตขึ้นกว่านี้อีกหน่อย ก็คงต้องขังไว้ในกรงอย่างเดียวแล้ว”
หมีสีน้ำตาล ของแบบนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
หากไม่สามารถทำให้มันเชื่องได้ จะวางใจให้อยู่ร่วมห้องเดียวกันได้อย่างไร?
“อันเกอพูดถูก เผชิญหน้ากับหมีสีน้ำตาลก็ควรทำแบบนี้แหละ” เลียฟเอ่ยขึ้นบ้าง
เมื่อได้ยินคำพูดของทั้งสอง ซั่วเฟยย่าก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจไม่เข้าไปประคอง
เธอก็เข้าใจดีว่าเมื่อต้องเผชิญกับสัตว์ประเภทนี้ ช่วงแรกควรจะทำตัวให้เคร่งครัดเข้าไว้