กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 510 คนไร้สันหลัง ทำอะไรก็อ่อนปวกเปียก
จ้าวเลี่ยงยืนอยู่ที่เดิม มองดูพวกเขาทยอยเดินออกไป เขาไม่ได้โกรธเลยสักนิด แววตากลับมีความชื่นใจแวบขึ้นมาเงียบ ๆ
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันที “ได้ยินกันหมดแล้วใช่ไหมครับ? คิดว่ายังไงกันบ้าง?”
เขาพูดเบาลง แต่ในน้ำเสียงยังมีความตื่นเต้นที่เก็บไว้ไม่อยู่
“ไม่เลว ไม่เลวเลย” เสียงผู้ชายทุ้มต่ำและหนักแน่นดังมาจากปลายสาย ฟังเหมือนกำลังยิ้มอยู่เล็กน้อย
“ใจแข็ง ไม่ยอมแพ้ มีศักดิ์ศรี แล้วก็กล้ารับผิดชอบ พวกเขาผ่านแล้ว” อีกเสียงที่ฟังดูหนุ่มกว่านิดหน่อยดังตามมา
จ้าวเลี่ยงยิ้มบ้าง “ผมบอกแล้วว่าเจ้าหนูนั่นไม่ธรรมดา”
“งั้นก็ทำตามแผน ส่งพวกเขาไป”
“เห็นด้วย”
“เห็นด้วย”