กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 448 ฉันเป็นโรคที่รักษาไม่หาย
ฉินหลิงไม่ได้อยู่ที่ลานบ้านต่อ แต่กลับเข้าห้องไปเลย
ผ่านไปครู่หนึ่ง ไป๋ชีอวี๋ก็เห็นเธอสะพายกระเป๋าที่เอามาด้วย แล้วรีบเดินออกไปอีกครั้ง
‘นี่จะกลับแล้วเหรอ?’
‘เพิ่งมาก็จะกลับแล้ว แบบนี้มันแปลกเกินไปหรือเปล่า?’
‘เธอคิดจะทำอะไรกันแน่?’
ไป๋ชีอวี๋เริ่มรู้สึกไม่สบายใจ
ที่สำคัญกว่านั้นคือค่าสภาวะของฉินหลิงเหลือแค่ 1 แต้ม!
ค่าสภาวะ 1 แต้ม หมายความว่าเธอต้องทำอะไรสุดโต่งแน่ ๆ!
‘ปล่อยให้เธอทำอะไรตามใจไม่ได้ ต้องจับตาดูให้ดี!’