กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 387 เราไปห้องน้ำกันเถอะ
พอเปิดบทขึ้นมา หวงเฉิงอวี่ก็ละสายตาไปไม่ได้อีกเลย
เรื่องราวในร้านน้ำชาแห่งหนึ่งช่วงปลายราชวงศ์ชิงต่อต้นยุคสาธารณรัฐค่อย ๆ คลี่ออกมา
ฉากที่หนึ่ง หวังลี่ฟาเจ้าของร้านน้ำชาเพิ่งรับกิจการที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ ในร้านมีพวกคนแมนจูเดินหิ้วกรงนก ลูกค้านั่งคุยกัน แต่ทุกมุมมีป้ายเตือนติดไว้ว่า “ห้ามพูดเรื่องบ้านเมือง”
ฉางซื่อเอี๋ยคนซื่อตรงถูกสายลับจับ เพียงเพราะพูดประโยคเดียวว่า “ต้าชิงจะจบแล้ว”
ฉินเอ้อร์เอี๋ยนักอุตสาหกรรมมีใจฮึกเหิม วางแผนจะสร้างโรงงาน แต่ถูกขันทีผางพวกหัวดื้อข่มขู่