กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 303 ผมยุแยงได้สำเร็จเกินไปแล้ว
วันรุ่งขึ้น เก้าโมงตรง ไป๋ชีอวี๋ตื่นตรงเวลาเป๊ะ
พอลืมตา หลี่ซือหยาก็ไม่อยู่ข้างตัวแล้ว
ท่าทางคงลุกไปแล้ว
ตอนนั้นเอง ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออก หลี่ซือหยาเข็นรถอาหารเข้ามา
เธอใส่ชุดอยู่บ้านสบาย ๆ เกล้าผมหลวม ๆ ดูทั้งอ่อนโยนทั้งเย้ายวน
พอเห็นว่าไป๋ชีอวี๋ตื่นแล้ว เธอก็ยิ้มหวานให้ “ชีอวี๋ อรุณสวัสดิ์จ้ะ! รีบไปล้างหน้าล้างตาเลย อาหารเช้าเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วนะ”
หลี่ซือหยากลัวจะไปรบกวนไป๋ชีอวี๋ เลยตั้งใจรออยู่ข้างนอกจนถึงเก้าโมงถึงค่อยเข้ามา
ไป๋ชีอวี๋พยักหน้า กำลังจะลุกขึ้น โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาพอดี