กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 ตีก้น
ถงลี่หรงเห็นหยางเสวี่ยจู่ ๆ ก็หยุดเดิน เลยถามอย่างสงสัยว่า “เป็นอะไรไป? รีบเข้ามาสิ!”
หยางเสวี่ยส่ายหน้า “ไม่ได้ มันแคบเกินไป ถ้าเป็นหลิงหลิงยังพอไหว แต่ฉันเข้าไปไม่ได้หรอก”
จ้าวหลิงหลิงที่ซ่อนอยู่ใต้เตียง ตอนแรกยังรู้สึกว่าหยางเสวี่ยเป็นคนดีอยู่เลย เพราะในบรรดาผู้หญิงที่เข้ามา มีแค่เธอคนเดียวที่ไม่ได้พูดจาเหน็บแนมตัวเอง
แต่ประโยคเดียวของหยางเสวี่ยกลับทำเอาหัวใจดวงน้อย ๆ ของเธอแตกสลายไม่มีชิ้นดี
นี่มันเจาะจงเรียกชื่อกันตรง ๆ เลยไม่ใช่เหรอ!