กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ดาบขวานมือหยางเสวี่ยขอออกรบ
ไป๋ชีอวี๋ยืนมองหวังปิงเหยียนที่หันหลังให้ เส้นโค้งของเอวกับสะโพกเธอตัดกับแสงเงา เป็นภาพที่ทำให้ใจเต้นแรง
ไป๋ชีอวี๋อดกลืนน้ำลายไม่ได้ บ้านเกิดนี่ก็น่าคิดถึงเสมอเลยนะ!
แต่ไป๋ชีอวี๋ก็เป็นแค่ผู้ชายเฮงซวย ไม่ใช่โรคจิต เขาเลยรีบปล่อยมือออก
เขาปรับอารมณ์ตัวเองอย่างรวดเร็ว แล้วปล่อยมือที่จับหวังปิงเหยียนไว้แน่น
“เรื่องก่อนหน้านี้ ผมผิดกับคุณเอง ผมขอแค่อย่างเดียว อย่าทำร้ายตัวเองเลยนะ” เสียงของไป๋ชีอวี๋แฝงความรู้สึกผิดอยู่นิดหนึ่ง
หวังปิงเหยียนเงยหน้าขึ้นอย่างดื้อดึง น้ำตาคลอเบ้า