กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 มีดจ่อคอ
หวงเหลียงมองไป๋ชีอวี๋แล้วบอกด้วยรอยยิ้มเต็มหน้าว่า “เอาล่ะ ชีอวี๋ รีบไปทำกับข้าวเถอะ คืนนี้พวกเราจะต้อนรับหลิงหลิงกันให้เต็มที่”
“ผมเหรอครับ?” ไป๋ชีอวี๋ชะงักไปอย่างแปลกใจ “ก่อนหน้านี้อาจารย์หวงเป็นคนทำไม่ใช่เหรอครับ?”
“นั่นเพราะก่อนหน้านี้ยังไม่เคยกินกับข้าวฝีมือเธอไง ตั้งแต่นี้ไป หน้าที่นี้เป็นของเธอแล้ว”
หวงเหลียงดูสบายอกสบายใจ เห็นได้ชัดว่าดีใจที่ไม่ต้องทำกับข้าวแล้ว
ส่วนไป๋ชีอวี๋กลับเซ็งนิดหน่อย รู้อย่างนี้ไม่น่าอวดฝีมือทำอาหารเลย คนเรายิ่งเก่งก็ยิ่งต้องรับผิดชอบเยอะจริง ๆ
แต่พอคิดอีกที นี่ก็เป็นโอกาสเหมือนกัน