กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หม้อปรุงยาสีพาสเทล
บทที่ 88 ผูกพยาบาท
หูโปชักกระบี่ออกจากฝัก ถือค้างไว้ในมือ ตัวเขานั้นมีฐานะสูงส่ง เป็นถึงชนชั้นปกครองระดับสูงสุดรองจากราชวงศ์แห่งแคว้นอวี่ ทว่ายามนี้กลับถูกคนทำร้ายจนบาดเจ็บ ศักดิ์ศรีของเขาไม่มีทางยอมรับเรื่องนี้ได้เด็ดขาด และเขาตั้งใจว่าจะต้องสังหารว่าที่ยอดฝีมือผู้นี้ทิ้งเสีย เพื่อตัดไฟแต่ต้นลม!
ประกายกระบี่ทั้งห้าสายนั้น แม้ในหมู่ยอดฝีมือรุ่นเดียวกันก็นับว่าแข็งแกร่งไม่เบาแล้ว
“วันนี้เจ้าฆ่าข้าไม่ได้ วันหน้าก็ไม่มีทางฆ่าข้าได้ มีแต่จะถูกข้าปลิดชีพด้วยมือตัวเองเท่านั้น!” หลิงฮั่นกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาดุจน้ำแข็ง ตั้งแต่ตอนที่หูโปเริ่มลงมือฆ่าฟันคนในตระกูลหลิง ชะตากรรมของชายผู้นี้ก็ถูกกำหนดไว้แล้ว ต่อให้ฟ้าดินมาเองก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้!
เพราะคนผู้นี้... คือคนที่เขาตั้งใจจะฆ่าด้วยตัวเอง
“หูโป เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”
ร่างหนึ่งวูบผ่านพร้อมเสียงลมฉีกขาด หลิวอวี่ถงปรากฏตัวขึ้น