กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หม้อปรุงยาสีพาสเทล
บทที่ 40 เฉินเฟิงเลี่ยยอมก้มหัว
สังหารศิษย์สำนักหมาป่าอัศนีไปก่อน แล้วค่อยข่มขู่เฉินเฟิงเลี่ยทีหลัง... นี่มันช่างอาจหาญกล้าบ้าบิ่นถึงเพียงไหน!
สำนักหมาป่าอัศนีคือผู้ปกครองในรัศมีพันลี้ หากนำมาเปรียบกันแล้ว ไม่ว่าจะเป็นตระกูลหลิงหรือตระกูลเฉิง ก็ไม่มีคุณสมบัติพอจะงัดง้างด้วยซ้ำ
หลิงฮั่นกำลังหาที่ตายอยู่หรืออย่างไร?
เฉินเฟิงเลี่ยเองก็ชะงักไปเช่นกัน เพราะเขานึกหวั่นเกรงสายตาของหลิงฮั่นขึ้นมาเสียอย่างนั้น—มันล้ำลึกประดุจมหาสมุทร เปี่ยมด้วยศักดิ์ศรีและความเกรงขามดั่งยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่ ทว่าเมื่อรู้ตัวว่าตนถูกจอมยุทธ์ตัวกระจ้อยร่อยระดับรวบรวมปราณข่มขู่ มีหรือเขาจะไม่โมโหจนหัวเราะออกมา ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “โอ้? แล้วเจ้าคิดจะสังหารตาแก่คนนี้อย่างไรหรือ?”