กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หม้อปรุงยาสีพาสเทล
บทที่ 8: สยบซบแทบเท้า
“สหายตัวน้อย เชิญนั่ง!” จูเหอซินเชื้อเชิญด้วยท่าทีเอาอกเอาใจและสุภาพน้อมน้อมถึงขีดสุด ไม่มีมาดของยอดปรมาจารย์โอสถขั้นเสวียนหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย “ผู้น้อยยืนยันได้เลยว่า อีกห้าวัน… ไม่สิ ภายในสามวัน สมุนไพรที่สหายตัวน้อยต้องการจะถูกส่งมาถึงมืออย่างแน่นอน”
“ดี!” หลิงฮั่นพยักหน้ารับ ชาติก่อนเขาเคยยืนหยัดอยู่ ณ จุดสูงสุดของโลก แต่ตอนนี้เขายังคงอ่อนแอ การผูกมิตรและสร้างสายสัมพันธ์ไว้ให้มากย่อมเป็นผลดีกว่า
ส่วนตัวละครเบ๊อย่างหม่าต้าจุน สั่งสอนแค่นี้ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว เขาย่อมไม่คิดลดตัวไปถือสาหาความกับคนระดับนั้นให้เสียเวลา
จูเหอซินได้ยินดังนั้นก็ดีใจจนเนื้อเต้น รีบเดินนำหน้าพาหลิงฮั่นและหลิวอวี่ถงขึ้นไปยังชั้นสาม เข้าสู่ห้องหนังสือที่ตกแต่งไว้อย่างประณีตบรรจง
“ไม่ทราบว่า… สหายตัวน้อยเป็นศิษย์ของยอดฝีมือท่านใดหรือ?” เฒ่าชราเอ่ยถามด้วยความใคร่รู้