Chapter 0243

ตอนที่ 243 เราควรจะมีลูกกันได้แล้ว

“ติ๊ง ติ๊ง——”

หยดเลือดร้อนผ่าวเหนียวหนืดไหลผ่านข้างแก้มของบุรุษลงมาถึงคาง ก่อนจะหยดลงบนพื้น

คมกระบี่ในมือของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด มันไหลผ่านปลายกระบี่หยดลงสู่ผืนดิน

เผยจิงซวี่ไม่เคยเห็นเขาลงมือสังหารผู้คนด้วยตนเองมาก่อน

ราวกับเทพสังหารที่ไร้ซึ่งความรู้สึก มือขยับกระบี่ร่วงหล่น ทุกกระบวนท่าล้วนปลิดชีพ

แม้แต่เทพเซียนยังต้องแปดเปื้อนคราบเลือด

เผยจิงซวี่ที่เพิ่งจะข้อเท้าแพลงขณะหลบหนี บัดนี้ทรุดนั่งลงบนพื้น นางเบิกตากว้างมองผู้มาเยือนด้วยความตกตะลึงและหวาดกลัว

ดวงจันทร์เสี้ยวราวกับตะขอแขวนเด่นอยู่เหนือศีรษะเขา แสงจันทร์สาดส่องเป็นรอยด่างพร้อย อาภรณ์ที่อาบไล้ด้วยแสงจันทร์ถูกคราบเลือดซึมจนกลายเป็นสีที่เข้มขึ้น