Chapter 0214

ตอนที่ 214 เผยซื่อ นางควรตายไปนานแล้ว!

ฝนห่าใหญ่เทกระหน่ำลงมาดั่งสายน้ำ

หรงเจี้ยนเสวี่ยถือร่มกระดาษน้ำมันในมือ เดินไปยังนอกประตูวัง

รถม้าของเจียงหุ่ยจอดรออยู่ที่นั่นแล้ว

ยังไม่ทันได้ขึ้นรถม้า ก็ได้ยินเสียงสตรีดังมาจากนอกประตูวัง

“ท่านเส้าฟู่ โปรดหยุดฝีเท้าก่อน!”

ไป๋ซูถงไม่ได้กางร่ม นางสวมชุดกระโปรงสีแดงปรากฏตัวขึ้นนอกประตูวัง

ละอองฝนทำให้ผมยาวของนางเปียกชื้น ชุดกระโปรงผ้าโปร่งสีแดงเพลิงบนร่างก็เปียกโชก ราวกับดอกไม้แห้งที่ร่วงโรยแต่ยังคงความงดงามเย้ายวน

ไม่ว่าใครที่ได้เห็นต่างก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสาร

หรงเจี้ยนเสวี่ยสวมชุดคลุมยาวสีเขียวเข้ม ถือร่มกระดาษน้ำมันยืนอยู่ท่ามกลางสายฝน ละอองฝนและโคลนตมรอบกายไม่อาจเข้าใกล้ตัวเขาได้แม้แต่น้อย