Chapter 0207

ตอนที่ 207 “เผยจิงซวี่ เจ้าควรสงสารข้า”

เผยจิงซวี่มองออกไปทางนอกประตู บุรุษผู้นั้นมาพร้อมกับแสงจันทร์และดวงดาราที่ประดับประดาอยู่บนร่าง

หงเย่าก้มตัวทำความเคารพบุรุษผู้นั้นเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองเผยจิงซวี่แวบหนึ่ง

เผยจิงซวี่พยักหน้าให้ หงเย่าเข้าใจความหมายจึงหมุนตัวจากไป

นางยังช่วยปิดประตูห้องให้อย่างรู้ใจ

หรงเจี้ยนเสวี่ยยืนอยู่ที่โถงทางเข้า เขาถอดเสื้อคลุมนกกระเรียนที่สวมอยู่ออก

แสงจันทร์และไอหนาวเย็นที่อาบไล้ทั่วร่างถูกกักเก็บไว้ในเสื้อคลุมตัวนั้น เมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นอายความเย็นเยียบจากยามค่ำคืนยังคงติดตัวเขามาด้วย

เผยจิงซวี่นั่งอยู่บนเตียง เงยหน้ามองผู้ที่มาเยือน

หรงเจี้ยนเสวี่ยมีรูปโฉมงดงามหมดจด แววตาเรียบเฉย “ตื่นแล้วหรือ?”

ใบหูของหญิงสาวขึ้นสีระเรื่อ “หงเย่าบอกว่าท่านไปหา... หรงเสวียนโจว”