Chapter 0192

ตอนที่ 192 อาซวี่ สร้อยข้อมือที่ข้าให้เจ้าไปเล่าอยู่ที่ใด?

ยามที่หรงเสวียนโจวเอ่ยปาก ระหว่างคิ้วของเขาแฝงไปด้วยความมึนเมาอย่างหนัก

แขกเหรื่อโดยรอบแยกย้ายกันไปจนหมดสิ้น

เหลือเพียงสองพี่น้องนั่งอยู่หน้าโต๊ะอาหาร ในแววตาแฝงความคล้ายคลึงกันอยู่บ้างเพียงเบาบาง

หรงเจี้ยนเสวี่ยดวงตาดำขลับสงบนิ่ง นางจ้องมองหรงเสวียนโจวที่อยู่เบื้องหน้าอย่างเงียบเชียบ

——น้องชายที่นางทะนุถนอมดูแลมาตั้งแต่เยาว์วัย

ไม่ทราบเหตุใด หรงเจี้ยนเสวี่ยพลันนึกถึงตอนนั้น ตอนที่นางมีไข้สูงอยู่บนรถม้า แต่ปากกลับเอาแต่เรียกชื่อเขา

นางเรียกเขาว่า พี่เสวียนโจว

——นางมักจะจำสลับคนทั้งสองอยู่เสมอ

หรงเจี้ยนเสวี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตากวาดมองไปบนร่างของบุรุษผู้นั้น