Chapter 0176

ตอนที่ 176 สมแล้วที่เป็นที่พึ่ง

คำพูดนี้กล่าวออกมาอย่างโอหังเกินไปหน่อย

เสิ่นเชียนฟานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เหลือบมองเผยจิงซวี่แวบหนึ่ง ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “เปิ่นกงทราบแล้ว”

หลังจากองครักษ์จากไป เสิ่นเชียนฟานก็มองเผยจิงซวี่ด้วยสายตาที่มีความหมายลึกซึ้ง “คุณหนูรองไม่ลองพิจารณาความร่วมมือกับเปิ่นกงดูเล่า เปิ่นกงเฝ้ารอคำตอบของท่านอย่างยิ่ง”

เขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ “คุณหนูรองก็ไม่ต้องคิดหวังว่าท่านอาจารย์อาวุโสจะมาช่วยท่าน ต่อให้เขามีใจ ก็ไร้กำลัง”

กล่าวจบ เสิ่นเชียนฟานก็ไพล่มือทั้งสองไว้ด้านหลังแล้วเดินจากไปอย่างผึ่งผาย

เผยจิงซวี่ยืนอยู่ในคุกหลวง มองไปยังทิศทางที่เสิ่นเชียนฟานจากไป ใบหน้าเย็นชาและมืดมน

——นางยังคงต้องตาย

ไม่ว่าอย่างไร บทละครนี้ก็ต้องกำจัดนางให้สิ้น

อันที่จริงเผยจิงซวี่ไม่ได้กังวลกับการที่นางต้องเข้าคุกในครั้งนี้มากนัก