กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 173 “เผยจิงซวี่ เลิกออดอ้อนไปก็ไร้ประโยชน์”
“เผยจิงซวี่ เลิกออดอ้อนไปก็ไร้ประโยชน์”
ท่าทางของเผยจิงซวี่ชะงักค้างอยู่ที่เดิม
สุ้มเสียงนั้นทั้งเย็นชาและแผ่วเบา แฝงไว้ด้วยความรู้สึกราวกับไร้ผู้คนรอบข้าง ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังนางอย่างกะทันหันและราบเรียบ
นางหันกลับไปมองด้วยความตื่นตระหนก ก็เห็นบุรุษในชุดคลุมกว้างสีม่วงเข้ม คิ้วตาเย็นชา สายตาที่มองมายังเผยจิงซวี่นั้นราบเรียบเย็นเยือกและสง่างาม
ท่าทางในมือหยุดชะงัก เผยจิงซวี่เงยหน้ามองไปทางบุรุษผู้นั้น
ลมยามค่ำคืนพัดไม่ผ่านชุดคลุมของเขา สายตาของบุรุษมองต่ำลง ตกอยู่ที่แขนเสื้อของนางที่หรงเสวียนโจวฉุดรั้งเอาไว้
แม้จะหลับลึกไปแล้ว ก็ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยมือ
บุรุษหรี่ตาลง คาดเดาอารมณ์ไม่ได้