เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 150 จิตใจคนนั้นลำเอียงมาแต่เดิม
ใกล้ถึงยามบ่าย หรงเสวียนโจวคุกเข่าอยู่ภายในหอประจำตระกูล แสงอาทิตย์ที่แผดเผาทำให้แผ่นหลังของเขาปวดแสบปวดร้อน
เผยจิงซวี่นึกถึงสีหน้าอันเจ็บปวดของหรงเสวียนโจว นางอดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลงอย่างสบายอารมณ์
สายตาค่อย ๆ เลื่อนไปมองบุรุษตรงหน้า
เขานั่งตัวตรงอยู่หน้าโต๊ะเพียงลำพัง ในมือถือด้ามพู่กันหยกขาวกำลังจัดระเบียบเอกสารราชการ ข้างกายเขาวางที่วางพู่กันรูปปี่เซียะหน้าตาอัปลักษณ์เอาไว้
ยามที่เขาเอ่ยถามนาง เขาหยุดการเคลื่อนไหวในมือ เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีหมึกคู่นั้นจับจ้องมาที่ร่างของนางอย่างไม่เบี่ยงเบน
ประตูห้องหนังสือยังไม่ได้ปิด
เผยจิงซวี่ยืนอยู่ในแสงเงาที่สาดส่องเข้ามาจากบานประตู เอียงศีรษะเล็กน้อย ในดวงตาแฝงไปด้วยความไร้เดียงสาและว่างเปล่า