Chapter 0143

ตอนที่ 143 หรงเสวียนโจว เราหย่าขาดจากกันเถิด

ภายในหอศาลบรรพชน

หรงเสวียนโจวคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าป้ายวิญญาณนับไม่ถ้วน ร่างกายตั้งตรง สายตามั่นคงเยือกเย็น

อันที่จริงเรื่องการคุกเข่าทำโทษเช่นนี้ สำหรับคนที่กรำศึกในสนามรบเช่นเขาแล้ว นับว่าไม่ใช่บทลงโทษที่หนักหนาสาหัสอันใดเลย

เขาเพียงแต่รู้สึกไม่เข้าใจเล็กน้อย พี่ชายปฏิบัติต่อเขาด้วยความผ่อนปรนมาโดยตลอด เหตุใดจึงได้โกรธเคืองถึงเพียงนี้เพียงเพราะเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้

——ก็แค่ตวาดใส่เผยจิงซวี่ไปสองสามคำเท่านั้นเอง

ประตูหอศาลบรรพชนเปิดกว้าง แม้ฝนจะเริ่มซาลงบ้างแล้ว แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตก

ลมหนาวพัดกรรโชกเข้าสู่เสื้อคลุมตัวกว้างของชายหนุ่ม เขายังคงคุกเข่าอยู่อย่างตรงแน่ว ราวกับต้นสนที่ยืนหยัดท่ามกลางเหมันตฤดู