Chapter 0138

ตอนที่ 138 “เผยจิงซวี่ จงขอร้องข้า”

ม่านราตรีทอดตัวต่ำ สายฟ้าสายหนึ่งฟาดผ่านระหว่างคนทั้งสอง ราวกับตาข่ายที่เงียบงัน

โครงร่มทำจากหยกขาวแกะสลักเป็นรูปข้อไม้ไผ่ เมื่อกำไว้ในมือให้สัมผัสที่เย็นเยียบและนุ่มนวล

ข้อนิ้วของบุรุษซีดขาว สายตาเย็นชาทอดมองมาที่นาง

ใบหน้าของเผยจิงซวี่ซีดเผือด ภายใต้แสงสายฟ้าที่สะท้อนวูบวาบ ดวงตาคู่สวยดุจผลซิ่งที่พร่ามัวสั่นไหวด้วยหยาดน้ำตาที่เอ่อล้นจวนเจียนจะหยด

ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองห่างกันเพียงไม่กี่ก้าว หรงเจี้ยนเสวี่ยหันมองเล็กน้อย สีหน้าเรียบเฉย “มีรถม้าเพียงคันเดียว”

เผยจิงซวี่จ้องมอง ยังคงจับจ้องไปที่เขา

หรงเจี้ยนเสวี่ยบีบด้ามร่มเบาๆ น้ำเสียงเย็นชา “นั่งไปกับข้า”

“ขอบคุณท่านพี่...”

นางก้มศีรษะลง ตอบรับอย่างว่าง่าย