กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 128 “ตอนนี้ ช่วยข้าถอดเสื้อผ้าเถิด”
ม่านราตรีเข้าปกคลุม
ภายในห้องกรรมฐาน กลิ่นคาวเลือดและกลิ่นหอมของไม้กฤษณาผสมปนเปกัน ส่งกลิ่นอายคุกคามอันหนักหน่วง
นิ้วมือที่ทาบอยู่บนลำคอของนางซีดขาวเล็กน้อย หากไล่สายตาลงไปตามนิ้วมือ จะเห็นสายประคำที่คล้องอยู่บนข้อมือ
ลวดลายทองคำวิจิตรบรรจง ประคำแต่ละเม็ดกดทับลงบนลำคอของนาง
เผยจิงซวี่ชะงักไปครู่หนึ่ง ในดวงตาฉายแววทำตัวไม่ถูกและความตื่นตระหนก
ดูเหมือนนางจะไม่คาดคิดว่าพี่สามีจะล่วงรู้เรื่อง “ส่วนตัว” เช่นนี้ และไม่คาดคิดว่าองครักษ์เจียงจะนำเรื่องพรรค์นี้ไปบอกเขา
แก้มของนางขึ้นสีระเรื่อ ความแดงก่ำลามไปถึงใบหู นางก้มหน้าลงอย่างทำตัวไม่ถูก ขนตางอนยาวดุจขนนกกาที่งดงาม แววตาไหวระริก