กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 116 เจ็บปวดใจแล้วหรือ?
ปลายนิ้วยังคงหลงเหลือคราบยาขี้ผึ้งลื่น ๆ อยู่เล็กน้อย
หรงเจี้ยนเสวี่ยถูปลายนิ้วไปมา เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดปลายนิ้วอย่างใจเย็น น้ำเสียงราบเรียบเย็นชา “คุกเข่ามานานเท่าใดแล้ว?”
เจียงหุ่ยรายงาน “เรียนคุณชาย น่าจะประมาณหกชั่วยามกว่าแล้วขอรับ”
“ให้เขาคุกเข่าอยู่หน้าจวนหรงต่อไปอีกสองชั่วยาม”
เจียงหุ่ยรับคำสั่ง “ขอรับ”
เผยจิงซวี่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาฉายความประหลาดใจ นางจำได้ว่าในชาติก่อน หรงเจี้ยนเสวี่ยดูเหมือนจะไม่ได้ให้หรงเสวียนโจวคุกเข่าอยู่หน้าจวนหรงเช่นนี้
นางขมวดคิ้วครุ่นคิด หรงเจี้ยนเสวี่ยเหลือบมองนางแวบหนึ่งพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย “เจ็บปวดใจแล้วหรือ?”
“อา……” เผยจิงซวี่ได้สติ นางกระตุกมุมปากเล็กน้อย “สิ่งที่ท่านพี่ทำล้วนเพื่อดีต่อสามีข้า อาซวี่เข้าใจดีเจ้าค่ะ”