Chapter 0100

ตอนที่ 100 นางต้องเต้นรำ!

นางกำลังสั่นสะท้าน

เมื่อเทียบกับสายฟ้าฟาดเหล่านั้นแล้ว ดูเหมือนว่าจะมีสิ่งที่น่าหวาดกลัวยิ่งกว่านั้นเสียอีก

หรงเจี้ยนเสวี่ยเม้มริมฝีปากเล็กน้อย เขาโอบกุมมือนางไว้พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาทว่าหนักแน่น “ใช่ ข้าจะปกป้องเจ้าตลอดไป”

เขาไม่ได้ถามสิ่งใดเลย แขนเสื้อกว้างปกปิดมือของทั้งสองที่กุมกันไว้

ข้อนิ้วของนางค่อนข้างเย็นเยียบ ปลายนิ้วเย็นเฉียบไปหมด หรงเจี้ยนเสวี่ยโอบกุมอยู่นานกว่าจะทำให้นางกลับมามีความอบอุ่นขึ้นมาบ้าง

หรงป๋อเม่ามาถึงล่าช้า

ตำแหน่งขุนนางของเขาไม่อาจเทียบเท่าหรงเจี้ยนเสวี่ยได้ เขาเพียงเหลือบมองไปทางหรงเจี้ยนเสวี่ยและเผยจิงซวี่แวบหนึ่ง ก่อนจะเบนสายตากลับมา

ไม่นานนัก ก็ได้ยินขันทีร้องประกาศเสียงดัง “ฝ่าบาทเสด็จ——”