เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 88 “เผยจิงซวี่ บอกว่าไม่เกลียดข้า”
เขาถามนางว่า จะขอร้องอย่างไร
หน้าโต๊ะเขียนหนังสือ ตำแหน่งของทั้งสองใกล้กันมากเหลือเกิน
เพียงเผยจิงซวี่ก้มหน้าลงเล็กน้อย ก็สามารถมองเห็นที่วางพู่กันรูปปี่เซียะที่นางซื้อมาวางอยู่บนโต๊ะได้
มันดูน่าเกลียดและเซ่อซ่า ดวงตาเหล่เข้าหากัน ดูราวกับไม่เข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้เลยแม้แต่น้อย
เปลวเทียนไหววูบ แสงไฟสีเหลืองนวลทาบทับลงบนขนตายาวของนาง เผยจิงซวี่ขยับเปลือกตาเล็กน้อย
ริมฝีปากสีเชอร์รี่แดงระเรื่อ เผยจิงซวี่ขบเม้มเบาๆ เสียงที่เปล่งออกมาแผ่วเบาอย่างยิ่ง “ขอร้องท่านพี่... ช่วยเสี่ยวเสวี่ยได้หรือไม่...”
พลางกล่าว นางก็ยื่นมือไปดึงแขนเสื้อของชายหนุ่ม
ผ้าไหมชั้นดีให้สัมผัสเย็นสบายและลื่นมือ เผยจิงซวี่เงยหน้าขึ้น สบเข้ากับดวงตาที่สงบนิ่งและเย็นชาของชายหนุ่ม