Chapter 0072

ตอนที่ 72 ข้าเกลียดท่านพี่เขย

“เผย——”

หรงเจี้ยนเสวี่ยเอ่ยออกมาเพียงคำเดียว

สรรพเสียงล้วนถูกกักขังไว้ในลำคอ แรงที่โอบกอดเอวนางกระชับแน่นขึ้นทีละนิ้ว

เผยจิงซวี่มองย้อนกลับไปหาเขาจากมุมสูง ขนตางอนยาวเปียกชื้นยังมีหยาดน้ำตาใสคลออยู่

หรงเจี้ยนเสวี่ยเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย หยาดน้ำตาบนใบหน้านางจึงกลิ้งตกลงมาบนคิ้วและดวงตาของเขา ร้อนผ่าวราวกับจะแผดเผา

นางไร้ซึ่งกระบวนท่า ทว่ากลับสามารถกระตุ้นความคิดอันไม่บริสุทธิ์ของเขาให้ตื่นขึ้นได้อย่างง่ายดาย

เขากอดนางไว้ ราวกับต้องการจะหลอมรวมนางให้เป็นหนึ่งเดียวกับกระดูกและเลือดเนื้อของเขา

หรงเจี้ยนเสวี่ยมิใช่คนมักมากในกาม แม้แต่กับตนเอง เขาก็แทบไม่เคยทำเรื่องเช่นนี้

ไม่เหมือนกัน