Chapter 0040

ตอนที่ 40 ยังโกรธข้าอยู่หรือไม่?

“ท่านพี่!”

ในระเบียงทางเดินยาว เผยจิงซวี่ร้องเรียกหรงเจี้ยนเสวี่ยเอาไว้

บุรุษหยุดฝีเท้า หมุนตัวกลับมามองนาง

เผยจิงซวี่ก้าวขึ้นหน้าไปไม่กี่ก้าว เนื่องจากวิ่งเร็วเกินไป กลิ่นอายจึงไม่มั่นคง

นางเงยหน้ามองหรงเจี้ยนเสวี่ยอย่างจริงจัง บนขนตายังคงมีหยดน้ำตาเกาะอยู่ “ขอบคุณท่านพี่...”

นิ้วมือของหรงเจี้ยนเสวี่ยขยับเล็กน้อย ลูกประคำในแขนเสื้อพลิกไหวไปมาสองสามครั้ง

สตรีขบเม้มริมฝีปากก้มหน้าลงเล็กน้อย สุ้มเสียงอ่อนหวานแผ่วเบา “ขอบคุณท่านพี่ที่ยอมออกหน้าหนุนหลังให้ข้า”

สายลมพัดผ่านระเบียงทางเดิน พัดพาเส้นผมของสตรีให้ไหวเอน ปัดผ่านหลังมือของหรงเจี้ยนเสวี่ย

หรงเจี้ยนเสวี่ยลดสายตามองนาง ดวงตาเย็นเยียบนั้นมองไม่ออกถึงอารมณ์ความรู้สึก